Bir İskandinav markası olan Archie Grand defterler ile Beymen Blender’da bir alışveriş sırasında tanıştım. Renklerine vuruldum önce, sonra üzerlerindeki espirili yazıları keşfettim. İlk defterim “Londoners I Met and  Liked” oldu, bir arkadaşım hediye etti doğumgünümde, Londra’ya sık gittiğimi bildiğinden. Sonra ben fotoğrafçı bir arkadaşıma “Photographers I Met and  Liked” defterini aldım. Karen bana avukatlar günü hediyesi “Lawyers I Met and Liked” defterini hediye etti.

Ama en güzel ve bana en uyan defteri Zeynep almış; “Travelers I Met and Liked“.  Bu deftere sadece beğendiğim gezginlerin isimlerini yazmakla kalmadım, sevdiğim seyahat sitelerini, gezi bloglarını da ekledim. Gittiğim seyahatlerde notlarım için hep yanımda. Bitecek diye ödüm kopuyor. Sence de bu defterler çok güzel değil mi? Ben çok güzel bir hediye olduğunu düşünüyorum bu defterlerin.

Biliyorum, sen de beğendin! O zaman bu defterlerden biri senin olsun mu? 2012 yazında nedir seyahat planların? Nerelere gitmek istiyorsun? Var mı takip ettiğin gezginler, seyahat blogları? Bu defter senin olsa hangi şehrin notlarını yazarsın? Merak ettiklerimden hepsine ya da birine 17 Mayıs 2012 saat 12:00′ye dek buraya yorum yazarak cevap ver, bu defterlerden biri senin olsun! Ne dersin?

Eğer bu defterlerden satın almak istersen: Beymen Erenköy, Bilstore Nişantaşı, Kanyon, Tünel ve Erenköy, Beymen Blender Akmerkez, Nişantaşı, İstinye Park ve Ankara’ya bakabilirsin.

Sana Not: Defterlerden elimde sadece 5 tane var, o yüzden elini çabuk tut derim!

AFAR: Amerika’nın en iyi seyahat dergisi seçildi. Nerede kalırsın, nerede yer içersinden çok seyahat hikayeleri anlatıyor AFAR. Dili sade, fotoğrafları ise şahane diyebilirim. AFAR’ın geçtiğimiz yıl açılan web sitesi (www.afar.com) de seyahat etmeyi sevenleri biraraya getirmeyi amaçlayan, aynı tarz seyahat eden insanları buluşturan bir platform haline gelmiş bile.

VOGUE LIVING: Ne yazık ki sadece Avustralya’da basılıyor. Dekorasyon konusunda çok farklı öneriler veriyor ve mağazalar tanıtıyor. Sadece Avustralya’dakiler değil, dünyanın her şehrindeki tasarım fuarlarına, yeni ve genç tasarımcılara da yer veriyor. Vogue Living’in bir de blogu var: http://blog.vogueliving.com.au

FRIEZE: Özellikle seyahatlerden önce alıyorum bu dergiyi. Hangi şehirde hangi sergi var, yeni hangi galeri açılmış, fuarlar, kültür organizasyonları, yeni kitaplar, tasarımlar… Hepsini bu dergide buluyorum. Eski sayılara ve bloga da http://www.frieze.com adresinden ulaşabilirsin.

JAMIE MAGAZINE: Sakın süper bir aşçı olduğumu ve evde Jamie’nin 30 dakikada 3 çeşit yemek hazırlatan tariflerini bu dergiye bakarak yaptığımı düşünme! Ben bu derginin seyahat sayfalarını beğendiğim için almaya başlamıştım. Restoran önerileri benim gibi yemek yemekten keyif alan biri için çok başarılı. Ancak sonra sonra tarifleri de okumaya başladım. 1-2 tanesini denemişliğim bile var.

Peki sen hangi dergileri okuyorsun?

İkinci durak, Beyaz Fırın’ın hemen yanındaki Şekerci Cafer Erol. 200 yıla yakın süredir bir aile şirketi olarak hizmet veren ve şeker üretiminde Osmanlı geleneklerini sürdürmeye çalışan bu dükkanda lokum, akide şekeri ve badem ezmesinin tadına baktık. Ben çıkmadan ceplerimi de doldurmuş olabilirim.

Öğle yemeği için Kadıköy Çarşı’da en sevdiğim yerlerden biri olan Yanyalı Fehmi’ye gittik. 1919′da açılan lokanta bir zamanlar Osmanlı Sarayı’nın baş aşçısı olan Fehmi Bey tarafından kurulmuş. Yanyalı Fehmi’de günde 100 çeşit sıcak yemek, 25 çeşit zeytinyağlı ve 30 çeşit tatlı yapılıyor. Tam anlamıyla bir esnaf lokantası Biz Yanyalı’nın meşhur  beğendili köftesi ile iç pilavın tadına bakıyoruz.

Yemek sonrası ise tam Çarşı’nın içinde yer alan Gözde Şarküteri’ye gidiyoruz. Burada aklınıza gelebilecek her çeşit peynir, meze çeşitleri, zeytinler ve kahvaltılık ürünleri bulmak mümkün. Kapının önünde bizim için hazırlanan şarküteri masasına bakıyorum, ancak canım yemek sonrası şarküteri yemek istemiyor. Keşke önce buraya gelseydik diye geçiriyorum içimden.

5. durak ise Özcan Turşucusu. Kadıköy Çarşı’da 1956 yılından beri hizmet vermekte olan Özcan Turşucusu İstanbul’un da en eski turşucularından. Bursa’nın Gedelek köyünde imal edilen turşular burada satılıyor. Herkes bir büyük bardak turşu suyu istiyor.

Turşu suyunu içtikten sonra Baylan Pastanesi’ne uğruyoruz. Aslında burada birşey tatmayacağız, sadece gün sonunda Moda Çay Bahçesi’nde yiyeceğimiz trüf çikolatalı pastayı alıp çıkacağız ancak biz makaron sevenler için durum biraz zor, vanilyalı makaronları mideye indiriyorum ayaküstü. Eğer daha önce Baylan’a gitmediysen, yaşayan en eski pastane özelliğine sahip bu pastanenin “cup griye” isimli tatlısını mutlaka dene derim.

7. durağımız ise Halil Lahmacun oluyor. 1981 yılında Halil Usta’nın açtığı mekan yaklaşık 30 yıldır Kadıköylülere hizmet veriyor. Menüde sadece lahmacun ve peynirli pide var. Burada yapılan lahmacunun farkı soğanının ve yağının az olması ve kenarlarının çıtır çıtır olması.

Lahmacun sonrasında ise Ciğerci Hulusi’ye gidiyoruz. “Lahmacun üstü ciğer mi olur?” deme, valla oldu. Kurucusu Hulusi Bey Mersin’li. Uzun yıllar Mersin’in en iyi, en meşhur ciğercisi olarak bilinen Ciğerci Apo’nun yanında çalışmış. Bu nedenle, malzemeler Mersin’den geliyor. Sadece malzemeler değil, “kerebiçi” tatlısı da memleketten geliyor. Ciğer, lavaş ve yeşillikler kapı önünde kocaman bir masaya diziliyor. Hepsi anında tükeniyor.

Kadıköy rotasının son durağı Moda Çay Bahçesi. Moda Çay Bahçesi’ne gitmeden önce, Gurmebüs turunda bize eşlik eden Buket Uzuner bizi Moda’daki yazıhanesine davet ediyor. Kütüphanesine hayran kaldığım bu eski Moda apartmanlarının birinin alt katındaki daire adeta bir zaman tüneli gibi. Çalışma odasının her duvarında fotoğraflar, dergi ve gazete yazıları var. Bıraksalar bu odada sıkılmadan saatler geçirebilirim. Kısa bir sohbet sonrası hep beraber fotoğraf çektirdikten sonra Moda Çay Bahçesi’ne doğru yola koyuluyoruz.

Baylan’ın pastası yorgunluk çayı içilirken yeniyor. Yemek yenilen yerlerin sırası dışında, memnun kalıyorum bu turdan, her ne kadar ufak tefek organizasyon aksaklıkları olsa da, ilk sefer olduğuna veriyorum.

Not: Beni Gurmebüs ile tanıştırdıkları için Ömürden ve Aslı’ya ve grup fotoğrafları için Gürkan Küçükler’e çok teşekkürler!

İKOD’un organizasyonuydu. Kulüp üyeleri bir Pazar günü hep birlikte Van Gogh Alive sergisini görmeye gittik. “Çerçeve yok, içindesin” sloganı ile seyrettiğim reklamdan çok etkilenmiştim. Sergi geleneksel sanat ile modern teknolojiyi sentezlemiş.

Yüksek çözünürlüklü projektörler sayesinde Van Gogh’un resimleri salonun her bir köşesine yayılmış. Sergi alanı dev ekranlar, kolonlar, duvarlar ile bölünerek farklı bir ortam yaratılmış. Ancak ne yalan söyleyeyim, ben reklamdaki gibi kendimi resimlerin içinde hissedemedim pek, sanırım daha üç boyutlu bir sergi hayal etmiştim. Gene de, Van Gogh’un başta “Vincent’ın Yatak Odası“, “Çiçek Açmış Erik Ağacı”, “Kırmızı Üzüm Bağı” ve “Yıldızlı Gece” tablolarını farklı bir şekilde görmek için Antrepo’ya gitmeye değer.

Sergi Pazartesi hariç hergün 11:00-19:00 arası açık. Daha fazla bilgi için www.vangoghaliveistanbul.com adresini ziyaret edebilirsin. Sergi 15 Mayıs’a dek İstanbul’da sonra ise 15 Ekim- 30 Aralık arasında Ankara’da olacak.

Çıkışta, Antrepo’nun otoparkını süsleyen klasiklerin de fotoğraflarını çekmesem olmazdı.

Tren yolculuklarını, çikolatayı, peyniri ve uzun doğa yürüyüşlerini seviyorsanız bu bahar İsviçre’nin kuzey ve güneyinde iki farklı şehri, Zürih ve Cenevre’yi keşfe çıkmanızı öneriyorum. Zürih ve Cenevre’de konaklama seçenekleri, alışveriş adresleri, restoran önerileri ile şehirde görülmesi gereken yerler listesini Elele Mayıs 2012 sayısında anlattım. Okumak istersen buraya!

World Travellers Club’s Istanbul Notes were published in Pegasus Airlines Magazine. I wrote about my favorite boutiques, restaurants, brasseries and shops at Kuzguncuk, Kadıköy and Bagdat Street where I spent most of my time. If you want to read the article, please click here!

Note: Article was translated into English by Pegasus Magazine.

Renkli seramik ve çinilerle süslü, balkonlarından çamaşır sarkan apartmanlara, Arnavut kaldırımı dar sokaklara, şehrin her yerine giden sarı tramvaylara, akşamları restoranlardan yükselen fado müziğine hayran kaldığım Lizbon daha önce gördüğüm tüm Avrupa şehirlerinden farklı. Lizbon notlarımı Elele Nisan 2012 sayısında yazdım. Okumak için buraya!

Belçika deyince aklınıza sadece Brüksel gelmesin, dantel ve çikolatası ile ünlü Brüj, tasarımcıları ile öne çıkan Antwerp ve kanalları ve tarihi binalarıyla ünlü Gent baharda yeni yerler keşfetmek isteyenleri bekliyor. Elele Mart 2012 sayısında bu şehirlerde nerede kalınır, nerede yenir, nerede alışveriş yapılır, hepsini bir bir anlattım. Okumak için buraya!

İstanbul Bilgi Üniversitesi Mezunlar Derneği’nin aylık dergisi Vitae’nin Mayıs 2012 sayısının “Out of Office” sayfalarında biraz avukatlık biraz seyyah olmayı anlattığım kısa bir röportajım var. Avukatlık kariyerimin nasıl başlayıp nerelere geldiğini, Seyahatperest’i nasıl yazmaya başladığımı merak ediyorsanız, sizi şöyle alayım!  Bu keyifli röportaj için Seher Karataş’a ve fotoğraflar için de Serhat Özdek’e teşekkür ederim.

Lozan’ın en göz alıcı yapısı inşaatı 13. yüzyılda tamamlanmış Notre Dame Katedrali. Katedral tüm İsviçre’nin en güzel Gotik katedrali olarak kabul ediliyor.

Katedralin güney cephesinde yer alan 13. yüzyılda yapılmış bu pencere (Rose Window) mevsimleri, elementleri ve Zodiac sembollerini anlatıyor.

Mudac, Modern Sanat ve Tasarım Müzesi. Bu aralar “3 yaşından 30 yaşına kadar renkler” sergisine ev sahipliği yapmakta (www.mudac.ch).

Lozan Universitesi’nde (UNIL) yaklaşık 13.000 öğrenci okuyor. Üniversite için bu şehre gelenler olduğu için Lozan öğrenci şehri olarak anılıyor.

Belediye Binası’nın da bulunduğu Place de la Palud. Fotoğraftaki çeşmenin adı “Adalet Çeşmesi”.

Kapısındaki pazar arabalarını beğenip satıldıkları dükkanda başka neler olduğunu görmek için içeri giriyorum. Dükkanın ismi De la Suite dans les Idées. İçeride mutfak aksesuarlarından dekorasyon ürünlerine, oyuncaklardan eski radyo ve telefonlara pek çok şey bulmak mümkün (www.delasuitedanslesidees.ch). Ben seyahat, mektup temalı cüzdan ve Ipad kılıflarını beğeniyorum. Mağazanın harika bir kırtasiye bölümü de var. Dükkanda hemen hemen satılan herşeye bakıyoruz. Daha çok zaman geçirmek istememize rağmen Lozan’da keşfedilecek daha çok şey var diyerek ayrılıyoruz buradan.

Lozan’da ikinci beğendiğim dükkan Image + (www.image-plus.ch). Image +’daki vintage görünümlü teneke kutulardan 3-5 tane almak ve onları mutfakta dekorasyon amaçlı kullanmak lazım. Bu mağazada mumdan, kutuya, mutfak eşyalarından oda kokularına kadar pek çok şey bulmak mümkün.

Lozan sokaklarında da kedi görme çabam devam etti, ancak duvardaki bu kedi ile yetinmek zorunda kaldım. Anladım ki İsviçre’de kediler sokakta yaşamıyor…

Lozan’da öğle yemeği için Grand Chene’e gittik. (Grand Chene 6-7). Burası Lausanne Palace &SPA otelinin girişinde Fransız tarzı bir brasserie. Öğrendik ki Grand Chene oldukça popüler bir brasserieymiş. Meğer benim oturduğum koltukta daha önce Nichole Kidman ve Elton John oturmuş.

Hazal’ın koltuğunda ise Monica Bellucci. Belki sen de The Rolling Stones’un oturduğu masaya ya da Alain Delon’un koltuğuna denk gelirsin, kim bilir….Yemek yerken yan masamızda oturan bu yaşlı bayanı hayranlıkla seyrettim, daha doğrusu sadece onu değil, masada oturan üç kişiyi de. Ne kadar hayat dolu olduklarını anlatmam zor. Ne kadar şık ve zarif olduklarını anlatmıyorum bile.

Vitrinde portakallı çikolataları görünce Blondel’in içine dalıverdik. Burası 180’den beri çikolata ve şeker satan küçücük bir dükkan. İçerisi buram buram çikolata ve süt kokuyor (Rue de Bpurg 5 –www.chocolatsblondel.ch).

İsviçre’nin Harvey Nichols’ını, Beymen’ini arıyorsan adres BonGenie olmalı. Burada Marc Jacobs, Gucci, Max Mara, Chloe, Tory Burch gibi bir sürü lüks markayı bulmak mümkün. Son zamanlarda çok beğendiğim, Türkiye’de Beymen Blender’da da satılan “Happiness is 10 $ Tee” markalı t-shirtleri BonGenie’de de gördüm.